Ciągle, gdzieś tam słyszysz i oburzasz się niemiłosiernie, że kolejna genialna w swej mądrości firma poszukuje do pracy kandydata lat 25, z niebagatelnym dziesięcioletnim doświadczeniem zawodowym, najlepiej w kilku firmach, znającym przy tym biegle w mowie i piśmie język chiński, węgierski, duński, hebrajski i podstawy wietnamskiego.
Oburzasz się. Bo niby jak zdrowy, szanujący się student miałby zdobyć doświadczenie zawodowe w trakcie studiów?
A właśnie, że się da.
No i stało się.
Cała rodzina trzymała kciuki. Babcia Helenka dorzuciła się do laptopa. Takiego dobrego. Wujek Jurek opłacił akademik. Za pół roku z góry. Rodzice, jak to rodzice sfinansowali wszystko. Zaczynając od najnowszego szpanfona, bez którego przenigdy nie dałoby się zdać choć kawałka egzaminu, a kończąc na papierze toaletowym.
A Ty?
Przebrnąłeś przez pięć semestrów i chodzisz zwieszony, jak spodnie w szafie, bo orientujesz się, że nie znosisz tego kierunku. Nienawidzisz. Bo źle wybrałeś. Bo wydawało Ci się, że będzie zupełnie inaczej. I co teraz? Co robić? Brnąć w to dalej? Odpuścić?
Chodź. Pokażę Ci.
© Copyright 2017 Marcin Masłowski Polityka prywatności
