Jesteś świetnym pracownikiem. Nigdy się nie spóźniasz. W pracy zawsze na czas. Nie robisz błędów. Nie stwarzasz problemów interpersonalnych. Wiesz więcej o swojej pracy niż inni w Twoim zespole. Śmiało możesz powiedzieć „Gdybym odszedł to ta firma by się zawaliła”.
Tak mija kolejny rok ciężkiej i solidnej pracy, a nadal jesteś tam gdzie pięć lat temu. Większość z nas zwyczajnie zaczyna wpadać w furię i stopniową depresję.
Tylko niektórzy zaczną myśleć inaczej…
Mija kolejny rok Twojej pracy. Doszedłeś do pewnego etapu w swojej oszałamiającej karierze. Być może kilka razy trzeba było zmienić firmę, branżę, miasto. Doszkolić się z czegoś zupełnie nowego.
Robisz to, czego od Ciebie oczekują. Ogólnie jest nieźle. Dobrze zarabiasz. Wszyscy są z Ciebie zadowoleni. Manager, koledzy. Ale mimo to czujesz, że coś jest nie tak. Nie tak, jak być powinno. Z jakiegoś powodu nie budzisz się pełen dzikiego entuzjazmu. Pełen pasji.
Każdy poniedziałek, jak Buka z Muminków wyłania się z mroków nowego tygodnia i straszy…
Czy jest na to sposób? Jest.
Zmieniłeś pracę. Od trzech miesięcy jesteś w nowym miejscu. Masz już swój komputer, telefon, potrzebne dostępy. Przygotowania, wstępne szkolenia już dawno się skończyły. Okres ochronny za Tobą. Czas brać się do prawdziwej pracy.
Nowe zadania niczym deszcz meteorytów bombardują Twoją skrzynkę mailową. Nie wiesz jeszcze jak do nich podejść, a już czeka Cię ważna prezentacja.
Nowa strategia ustalania celów zespołu. Zaplanowanie budżetu. Plany na kolejny rok. Szczegółowa wizja Twojej roli. To będzie trudna rozmowa.
A najgorsze jest to, że musisz to przedstawić przez telefon jakiemuś dyrektorowi, którego wcześniej na oczy nie widziałeś. O zgrozo. Nie, dziękuję. To wszystko dzieje się za szybko. Wysiadam.
Sprawa prosta nie jest. Ale może da się z tego zrobić coś przyjemnego i łatwego?
Lubimy narzekać. Oj tak. My, Polacy moglibyśmy w tym bić rekordy Guinessa.
Manager mnie nie rozumie. Nie docenia mnie. Z żoną, czy mężem też mogłoby być lepiej. Z dziećmi same kłopoty. Praca do kitu. Rząd do kitu. Ciągle coś partaczą. Służba zdrowia bez sensu. Kolejki. Pogoda beznadziejna. Zima za zimna. Lato za gorące. A w ogóle to, dlaczego tak mało zarabiam?
Uważamy się za ogromnych narzekaczy. Zdziwisz się, ale kilka raportów przedstawia nas w zupełnie innym świetle…
Jest poniedziałek. Dzień, jak co dzień. Pogoda mogłaby być nieco lepsza. Lista zadań rośnie i rośnie. Szef wrzucił Ci jakiś nowy projekt. Już trzeci w tym półroczu. Nie masz czasu wyjść do toalety, nie wspominając o jakiejś kawie czy obiedzie. Myślisz sobie… już gorzej być nie może. Do momentu, kiedy do Twojego biura weszła Agnieszka….
Dociera do Ciebie, że lada moment powinieneś podjąć jedną z najważniejszych życiowych decyzji:
„Co mam w życiu robić?”
Pewnie po raz pierwszy zadałeś sobie to pytanie, gdy kwitły kasztany, a Ty zakończyłeś zmagania z egzaminem dojrzałości. Niestety, takie zagwozdki pojawią się nie tylko po maturze.
Kończąc studia, albo zmieniając pracę, też zaczynasz się zastanawiać:
„Do czego ja tak naprawdę się nadaję?”, „Jaka praca będzie mi się podobać?”
Niełatwo jest znaleźć odpowiedź. Ale kilka wskazówek pomoże Ci zbliżyć się do prawdy…
Piszesz ważnego maila. Zabierasz się do tego cały dzień. Starasz się zawrzeć wszystkie ważne informacje. Zanim go wyślesz czytasz. Sprawdzasz z każdej strony. Ciężka praca. Trudne zadanie. Eh…
W końcu klikasz ten magiczny przycisk „WYŚLIJ” i czekasz na odpowiedź. I czekasz… i czekasz…
© Copyright 2017 Marcin Masłowski Polityka prywatności
